بخش ۱۱ · آزمایش‌های کوانتومی
آزمایش دو شکاف — مشاهده و آفرینش
یک ذره، دو راه، و الگویی که فقط وقتی مسیر را نپرسیم پدیدار می‌شود.
۱دو راه، یک موج
فوتون یا الکترون را یکی‌یکی می‌فرستیم؛ هر برخورد یک نقطه است.
اما پس از برخوردهای بسیار، نقطه‌ها الگویی از نوارهای روشن و تاریک می‌سازند.
این همان تصویری است که باید به خاطر بسپارید: دو شکاف، اما چندین نوار.
تداخل یعنی دامنه‌های احتمال با هم جمع می‌شوند؛ لازم نیست «آگاهی انسان» وارد توضیح شود.
۲وقتی مسیر را می‌پرسیم
اگر دستگاهی بگوید ذره از کدام شکاف گذشته، اطلاعات مسیر در دسترس می‌شود.
نوارهای تداخل ناپدید می‌شوند و توزیع به دو ناحیهٔ اصلی نزدیک می‌شود.
آنچه مهم است برهم‌کنش فیزیکیِ اندازه‌گیری و دسترس‌پذیر شدن اطلاعات مسیر است.
به خاطر بسپار: اطلاعاتِ مسیر ↔ از دست رفتن تداخل.
۳تصویر ماندگار
سمت اول: دو شکاف → نوارهای متعدد. سمت دوم: اندازه‌گیری مسیر → دو خوشه.
یک تصویر، یک قانون حافظه‌ای: «اگر بتوانی بگویی از کدام راه، دیگر نوارها را نمی‌بینی.»
تفسیرهای مکانیک کوانتومی دربارهٔ معنای عمیق‌تر این نتیجه متفاوت‌اند.
منابع پایه: Young؛ آزمایش‌های تک‌ذره‌ای؛ مرورهای استاندارد مکانیک کوانتومی.
◦سه نکته برای به خاطر سپردن
تصویری که باید با شما بماند
از الگوی تداخل، به آزمونی می‌رسیم که خودِ مفهوم «واقعیت محلی» را به چالش کشید.